Een vriendelijk gezicht en spreken in een taal die iedereen verstaat.

Zorgschouw 2012-2013

“Uit het laatste cliëntervaringsonderzoek kwam naar voren dat cliënten zich niet altijd veilig voelden in De Poort. Dit had ook te maken met het gevoel dat personeel hen niet altijd goed bejegende. De manager pakte vooral de cultuur van bejegening aan. “Ik wil dat iedereen gedag zegt als je iemand tegenkomt. Mijn motto is: ook een slecht voorbeeld doet goed volgen. Ik wil dat mensen een vriendelijk gezicht opzetten. Het is onaardig om in de lift, in het bijzijn van anderen, over het werk te mopperen. In het begin vonden mensen dat raar, nu langzamerhand gaan ze het doen en zie je de sfeer ten goede veranderen. Om een bewoner aan te halen: een zebra wordt ook streepje voor streepje geboren.”

“Er zijn veel medewerkers van Surinaamse, Turkse en Marokkaanse afkomst. Het is niet toegestaan dat ze onderling in de eigen taal praten. Dat mogen ze wel met een bewoner doen. Als zich binnen de bewoners groepjes gaan vormen die in de eigen taal gaan praten, dan zijn we er alert op dat ze anderen niet uitsluiten of pesten. We hebben hierover gespreksgroepen vanuit de geestelijke verzorging en ook het team welzijn heeft hierin een rol. Maar het is lastig, waar ligt het respect voor de eigenheid en waar voor de ander?”

“Cliënten mogen op hun kamer blijven, wij kloppen aan, het is hun huis. Je hoeft ze niet te verplichten mee te doen aan activiteiten. Wij zijn te gast in hun leefomgeving. Familie mag altijd komen, ze moeten zich wel melden bij de receptie. Onze visie is: je mag niet ongevraagd zomaar binnen komen vallen, wij respecteren de privacy ook in de leefomgeving.”